غذاهای محلی ارمنستان

معرفی نان های ارمنستان

انواع اعلای آرد از گندم بدست می‌آمد که (در ارمنی: «ناشیه»، «خوراک» به لاتین: khurak و «گِرماک»)، نامیده می‌شدند و از آن‌ها انواع نان و شیرینی تهیه می‌شد.

غذای اصلی روستایی ارمنی را نان گندم تشکیل می‌داد از این نان و شیرینی‌ها در تنورهای گلین روستایی پخته می‌شد. نان لواش نان ملی ارمنی است که در تنورها (که با شاخ و چوب و تپاله گرم می‌شد)، تهیه می‌شود. بر اساس یافته‌های باستان‌شناسی نان پزی و شیرینی پزی در میان ارمنیان حداقل پیشینه دو و نیم هزار ساله دارد.

مایه خمیری که برای پختن شیرینی به کار می‌رفت، «خاش»، نام داشت. در تنورهایی که با چوب گرم می‌شد بر خلاف تنورهایی که با تپاله گرم می‌شد و نان لواش نازک بدست می‌آمد، نان دارای ضخامت بود و «بوکون» نام داشت. نان گردی که پخته می‌شود در نواحی جنگلی ارمنستان در لهجه‌های محلی «بومب»، نامیده می‌شود و در زبان باستان به آن «پان»، می‌گفتند.

در گذشته غذای اصلی روستاییان ارمنستان را نان گندم تشکیل می داد. این نان و شیرینی ها در تنورهای گلین روستایی پخته می شد. نان لواش نان ملی ارمنی است و بر اساس یافته های باستانشناسی، نان و شیرینی پزی در میان ارمنیان پیشینه ای دست کم دو و نیم هزار ساله دارد.

از دیگر نان های ملی ارمنیان، ماتناکاش، ژینگیالو و چُرِک است؛ ماتناکاش که از آرد گندم تهیه می شود به نان بربری هم شباهت دارد ولی خمیر داخل آن بسیار پفدارتر و نرم تر از نان بربری است، اگرچه شکل ظاهری ماتناکاش زمخت تر از نان بربری است.

ژینگیالو نیز یکی از نان های (خوراکی) سنتی ارمنیان است که در تهیه آن از ۲۰ نوع سبزی استفاده می شود. خمیر نان از آرد، نمک و آب ساخته می شود و داخل آن را با ۲۰ نوع سبزی مانند نعنای فلفلی، نعنا، شوید، ترشکیان، گزنه و غیره پر می کنند.

 

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن